25 november 2018

Column: Groepsapp met de klas

foto: Henriëtte Guest

Mijn telefoonnummer deel ik nooit zo makkelijk met leerlingen. Die eerste én voorlopig enige keer was tien jaar geleden.

De jongen in kwestie was ziek en moest alleen naar huis fietsen. Ik wilde bereikbaar zijn voor eventuele problemen onderweg en om te weten of hij veilig thuis was aangekomen. Een paar maanden later kreeg ik op 31 december op 00.00 uur een berichtje met ‘Gelukkig nieuwjaar juf’. Hierbij voelde ik me toch wat ongemakkelijk.

Gekke foto’s

Toen mijn duo-partner vorig jaar een groepsapp voorstelde, stond ik niet te springen. Ik zag al voor me hoe er gekke foto’s en onaardige opmerkingen op mijn beeldscherm zouden verschijnen. Bovendien was ik bang dat leerlingen het voor allerlei onbelangrijke dingen zouden gebruiken. Het leek me hoe dan ook een hoop gedoe om de groepsapp in goede banen te leiden.

Hiermee heb ik mijn leerlingen onderschat. In het hele schooljaar is er maar één conversatie geweest die me niet beviel. Het was niet schunnig of onaardig, maar het duurde lang en ging nergens over. Zo’n gesprek met meer emoticons dan tekst. Net op het moment dat ik wilde ingrijpen, deed een leerling dat en werd het weer serieus.

Goede smoes

Dit schooljaar heb ik voor mijn nieuwe klas weer een groepsapp aangemaakt. Ik gebruik de app om roosterwijzigingen door te geven, om te herinneren aan huiswerk en er worden foto’s uitgewisseld op de stagedagen. Als bijvangst zie ik wat voor profielfoto mijn leerlingen hebben gekozen, hoe nauwkeurig ze kunnen lezen en hoe het gesteld is met de spellingsvaardigheden.

 Tot nu toe bevalt het weer prima. Ik moest alleen wel even zuchten toen een moeder mijn nummer gebruikte om door te geven dat haar dochter het huiswerk niet mee had genomen omdat het niet meer in de tas paste. Zo’n ‘goede’ smoes had ik lang niet gehoord.

Susan van Raamt werkt op een praktijkschool in Delft en is mentor van klas 2a